Сёння ўвесь праваслаўны свет адзначае важнае свята – дзень памяці святога Мікалая Цудатворца.

Мікалай Цудатворац – адзін з самых шанаваных святых у хрысціянстве. Вобраз Мікалая Цудатворца заўсёды ўвасабляў дабрыню, спачуванне да людзей, усявышнюю дапамогу ў добрых пачынаннях. Памяць святога адзначаецца два разы на год – 22 мая і 19 снежня.

Мяркуецца, што ён жыў у III-IV стагоддзі ў горадзе Міры Лікійскія, на руінах якога быў пабудаваны горад Дэмрэ. Ён быў народжаны ў сям’і заможных бацькоў-хрысціян і атрымаў пачатковую адукацыю. Калі яго бацькі памерлі, свяціцель Мікалай аддаў спадчыннае тым, хто жыў у нястачы.

Свяціцель Мікалай вядомы як заступнік мараплаўцаў. Жыццяпіс Мікалая Цудатворца абвяшчае, што падчас аднаго са сваіх падарожжаў ён здолеў уваскрасіць марака, які, сарваўшыся з карабля, разбіўся да смерці. Яшчэ пры жыцці Мікалая Цудатворца называлі Збаўцам ад марнай смерці.

Гісторыя запомніла мноства дзеянняў свяціцеля. У часы праўлення Канстанціна Вялікага ў Фрыгіі падняўся мяцеж. Цар спадзяваўся ўціхамірыць народ, даслаўшы туды войскі пад камандаваннем трох ваяводаў. Некаторыя воіны, выходзячы на бераг за прадуктамі, пачалі рабаваць насельніцтва. Тады паміж жыхарамі і воінамі пачалася жорсткая сутычка. Даведаўшыся пра бяду, Мікалай Цудатворац асабіста адправіўся ў Плакамат і паклаў канец варожасці. Затым з трыма старшынамі накіраваўся ў Фрыгію, дзе ўгаворам і добрым словам уціхамірыў мяцеж.

Аднойчы Свяціцелю Мікалаю паведамілі, што кіраўнік горада Міры Яўстафій нявінна прысудзіў на смерць трох людзей, якіх жорстка абгаварылі. Паспяшаўшыся ў Міры, ён прыбыў у самы момант пакарання. Кат ужо быў гатовы занесці меч, калі Мікалай Цудатворац уладным голасам загадаў вызваліць невінаватых.

Пасля Святы Мікалай стаў архіепіскапам у свеце. Ён быў справядлівым, рахманым і спагадлівым.

БЕЛТА